Islam En Koran

Doodgeboren kinderen

Vraag: Wat is het oordeel over miskramen of kinderen die dood geboren zijn? Was je die doden? Houd je het begrafenisgebed voor haar?
antwoord:
Als het een miskraam is dat plaatsvindt vóór de vierde maand van de zwangerschap, wast u de foetus niet en neemt u geen enkel ritueel gebed. Het is gewikkeld in een doek en begraven. Daarover bestaat geen onenigheid. Bij miskramen in de vierde maand of daarna zijn er echter twee verschillende meningen:
1. Wanneer het kind levend wordt geboren, wordt het zowel gewassen als ceremonieel begraven. Iedereen is het daarmee eens. Echter, als er geen levensteken bij de geboorte is, zal de baby worden gewassen na de Hanafieten, Imam Malik, el-Evzâî en Hasan-i Basrî, maar het begrafenisgebed zal niet worden gehouden. Wie deze mening vertegenwoordigt, neemt de volgende verklaring van onze Profeet als basis:
“Als een kind bij zijn geboorte schreeuwt (dat wil zeggen, geeft een teken van leven) en dan sterft, wiens gebed voor de doden wordt vastgehouden en men het kan erven (Ebu Davud, Cenâiz, pp. 44-45; Nesâî, Cenâiz, blz. 26; Dârimî, Ferâiz, blz. 47).
Zoals je kunt zien, is in deze verklaring van de profeet het huilen / teken van het leven van het kind een voorwaarde voor het houden van het begrafenisgebed (Seyyid Sābik, Fikhu’s-Sünne , 12, Müessesetu’r-Risâle, Beiroet, 1996, deel 1, p . 277).
2. Er is geen verschil tussen een geboren en een levend kind; in beide gevallen wordt het begrafenisgebed uitgevoerd. Ahmed b. Hanbel, Saîd b. Dschubeyr, Ibn Sîrîn en Ishâk b. Râheveyh is het daarmee eens. Deze veronderstellen dat de ziel van het kind wordt geademd in de vierde maand van de zwangerschap. Namelijk, de foetus wordt vanaf de vierde maand een heel mens en als een kind dat levend wordt geboren en dan sterft, houdt men het begrafenisgebed. De voorstanders van deze mening benadrukken ook dat de bovengenoemde traditie “muzdarip” (lijden) is [1] en in tegenspraak is met de sterkere traditie van het ademen in de ziel en daarom niet als bewijs kan worden genomen (zie Seyyid Sâbik, Fıkhu’s- Sünne , band 1, blz. 277).
De laatste mening komt overeen met de Koran. Want het is een koranbeslissing dat de ziel van het kind wordt geademd zodra de lichamelijke ontwikkeling volledig is ontwikkeld en vanaf dat moment een hele persoon is. Allah de verheven bevelen:
الذي أحسن كل شيء خلقه وبدأ خلق الإنسان من طين. ثم جعل نسله من سلالة من ماء مهين. ثم سواه ونفخ فيه من روحه وجعل لكم السمع والأبصار والأفئدة قليلا ما تشكرون.
“Wie heeft alles perfect gemaakt, wat Hij heeft gemaakt. En Hij begon de schepping van de mens van klei. Toen vormde Hij zijn nageslacht uit de uitwerpselen van een verachtelijke vloeistof. Toen vormde Hij het en blies adem in Zijn geest. En Hij heeft je oren, ogen en harten gegeven. Hoe weinig ben je dankbaar! (Sedish 7-9) “
Als je de verzen van de Koran vergelijkt, zul je zien dat de ziel wordt geademd in de 16e week. Allah de Verhevene zegt het volgende:
ووصينا الإنسان بوالديه حملته أمه وهنا على وهن وفصاله في عامين.
En we hebben de man ter harte gehouden voor zijn ouders – zijn moeder droeg hem in zwakte over zwakte en zijn spenen duurde twee jaar (Luqman 31/14).’
ووصينا الإنسان بوالديه إحسانا حملته أمه كرها ووضعته كرها وحمله وفصاله ثلاثون شهرا.
“We hebben de vriendelijkheid van de mens tegenover zijn ouders een plicht gemaakt. Zijn moeder verveelde hem met pijn en zij verveelde hem met pijn. En om hem te dragen en spenen heeft hij dertig maanden nodig (Ahkf 46/15). “
Borstvoeding is 24 maanden. Omdat borstvoeding en de tijdspanne waarin de moeder het kind als een mens in haar maag bij zich draagt ​​samen 30 maanden bedraagt, wordt het duidelijk dat de hier genoemde duur 6 maanden is.
De gehele zwangerschap wordt beschouwd als iets meer dan 40 weken, dus 282 dagen. Aangezien de zes maanden volgens de maankalender zijn en aangezien de helft 29 dagen is, is dat in totaal 177 dagen. Als we 282 aftrekken, blijven 105 dagen over. Laten we dat door zeven delen, zodat er nog in totaal 15 weken overblijven. Daarna komt de 16e week. De zestiende week, die het begin van de zes maanden is, is de week waarin de ziel van het kind wordt ingeademd.
De koran noemt de foetus vanaf dit moment een mens ( insan ). Zoals de second opinion stelt, moet deze maand, net als alle andere menselijke wezens, het kind worden gewassen en ceremonieel begraven, ook al is het dood.
[1] Een traditie die door een of meer vertellers zo ver is uitgezonden in termen van zijn bewoording of zijn transmissieketen dat men deze versies niet onder één hoedje kan brengen.

Fikret Hekim

Voeg opmerking toe