Islam En Koran
"Zelfkennis vereist inspanning en kracht"

"Zelfkennis vereist inspanning en kracht"

“Zelfkennis vereist inspanning en kracht”
 
 
De mens is een uniek wezen geschapen door God, dat is begiftigd met waardevolle kwaliteiten en vrijheden. Elke persoon is uniek omdat individuele karaktereigenschappen kunnen worden ontwikkeld. Dit bewustzijn geeft het een speciale status en onderscheidt het van zijn omgeving en andere levende wezens.
De mens bevindt zich in twee werelden. De buitenwereld, meer dan 13,7 miljard jaar oud, waarop we maar een beperkte hoeveelheid tijd doorbrengen en onze individuele innerlijke wereld. De buitenwereld met zijn wetten en normen, stelt ons in staat om gereguleerd te leven. Maar als we onze aandacht op de innerlijke wereld willen richten, moeten we het volgende begrijpen:
De mens kan wegzinken in zijn eigen innerlijke wereld en erin verstrikt raken. Dus de weg naar zelfbedrog lijkt erg verleidelijk. De Koran noemt dit proces ‘verzegeling’ van het hart. De mens probeert zijn acties als logisch en begrijpelijk te beschouwen en te rechtvaardigen. Mensen die zich in deze toestand bevinden, zijn vatbaar voor verkeerde beslissingen en verwarring. Om de mens te bevrijden van deze staat van verwarring, stuurde God zijn boodschappen naar de mensheid. De profeten waarschuwden de mensheid door deze boodschappen. De Koran bevat talloze adviezen en aanbevelingen. Degenen die acht slaan op dit advies zullen de waarheid kennen. God onthult in deze context:

  1. O mensen, in waarheid is een duidelijk bewijs van uw Heer tot u gekomen, en Wij hebben een helder licht naar u gezonden.
  2. Degenen die nu in Allah geloven en zich aan Hem vastklampen, zullen hen in Zijn genade en genade leiden en hen het rechte pad naar Hem brengen.

Sure Nisa (The women)
 
Om geen slachtoffer van verwarring te worden, moet je je door God geschonken geest gebruiken. Iedereen kan begrijpen in welke mate geplande of uitgevoerde acties moeten worden beoordeeld als goed of fout. Een voorbeeld hiervan is te vinden in de Koran. De profeet Abraham verwijdert afgoden van de afgodendienaars en hangt zijn bijl op de laatste intacte figuur. De volgende dag wordt hij geconfronteerd met de afgodendienaars. Hij maakt dan duidelijk dat degene die gevonden wordt met het moordwapen geïdentificeerd moet worden als de dader. Veel van de afgodendienaars begrijpen de motivatie van Abraham en moeten toegeven dat de afgoden nutteloos zijn. Maar deze realisatie weerhoudt hen er niet van om Abraham te beschuldigen van het verbreken van de traditie.
We zien dat deze mensen de betekenis achter de daad begrijpen, maar ze onderdrukken de waarheid en proberen hun reden te misleiden. Hoewel we sociale wezens zijn, moeten we proberen ons ware zelf te vinden en vorm te geven. Alleen op deze manier kunnen we voorkomen dat we wegzinken in de massa en aan belang inboeten.
De mens is een levend ding dat richtlijnen nodig heeft. De openbaringen van God zijn de ideale richtlijnen.Tegelijkertijd moet de mens zijn geest gebruiken om recht te doen aan zijn menselijkheid. Tegelijkertijd is de wil van de mens doorslaggevend. Want alleen al de kennis van de juistheid van een actie veronderstelt niet de voltooiing van deze actie. Valse trots en arrogantie kunnen een belemmering vormen voor het nemen van de juiste beslissingen. Om deze obstakels te vermijden, moet men het advies van God volgen.
 

  1. Maar degenen die niet geloven, zijn in valse trots en vijandigheid.

Zeker verdrietig
 
De mens heeft de nodige geest en capaciteit om de goddelijke boodschap te begrijpen en obstakels te vermijden. Maar vooral in deze tijd vinden veel mensen het moeilijk om zelfkennis te hebben. In dit verband willen we ook graag verslag doen van het perspectief van Erich Fromm. Fromm is van mening dat het proces van zelfreflectie tegenwoordig gecompliceerd is door de vele omstandigheden. Omdat de moderne mens steeds minder tijd vindt om alleen te blijven. In de eerste plaats zijn we bang dat onze omgeving ons zal laten vallen. Aan de andere kant verhindert onze besluiteloosheid ons om in onszelf te treden en een confrontatie met ons ego te zoeken. In plaats daarvan streven we ernaar nutteloze acties na te streven en zelfs tijd door te brengen met onwelkome mensen. De angst om te herkennen dat iemand steeds meer vreemd wordt, is een al te algemeen verschijnsel.
Deze angst is een obstakel en bemoeilijkt zo het proces van zelfkennis. Om deze reden slaagt niet elke persoon erin deze barrière te doorbreken.
Het unieke van elk mens vereist tegelijkertijd een individuele zelfreflectie. De schroomheid van veel mensen is het grootste obstakel op dit pad. Het grootste geluk van een mens is zichzelf te kennen en te begrijpen. Dit vereist moed, inspanning en kracht.

Prof. Hasan Onat

Fikret Hekim

Voeg opmerking toe